Wouter Fimmers, leraar aan de Kunstacademie Noord-Limburg, getuigt op de inspiratiedag te Gent (12 mei 2016) over wat het project ‘Kunstig competent’ voor hem betekent: Ik zie mezelf als een nog jonge leraar. Zeker in vergelijking met sommigen van u kom ik pas piepen. Toch heb ik al heel wat gezien en beleefd in mijn klassen. “Ik heb succes gekend, ik heb ellende gekend”, zoals Raymond van het Groenewoud het zou zingen. Mijn collega’s hier aanwezig kennen mij hopelijk als een enthousiasteling, maar zeker ook als een kritische collega. Mijn directeur zal kunnen beamen dat ik wel eens in het rond durf te schoppen. Dat doe ik soms omdat het DKO wel eens oud durft te zijn en onbeweeglijk blijft zo nu en dan. Bij mijn vrienden, bij mijn collega’s, bij mijn bevriende collega’s maak ik wel eens de grap dat het onderwijs zo traag evolueert dat op het moment dat er iets verandert is, het al terug achter staat. Vandaag besef ik dat ik een andere mop zal moeten bedenken.

Want het project ‘kunstig competent’ is niet zomaar een project meer in de zin van ‘laat ons eens iets proberen’ of ‘we gaan eens eenmalig samenwerken’. De vlek heeft zich verspreid en zal dat blijven doen, anders was u niet uit eigen beweging hierheen gekomen. Ik wil dit project vergelijken met het maken van een voorstelling, op de dag van de première weet je niet meer van wie welk goed idee kwam, als de voorstelling maar goed is. En zo hoort het ook.

Zelf heb ik eigenlijk niets te maken met dit project, behalve dan dat het me nu sinds drie jaar uitdaagt om verder te denken dat mijn neus lang is. En behalve dan dat mij bescheiden inbreng vanuit mijn theaterklassen op prijs werd gesteld. Ik ken slechts enkele van de bezielers en ik moet zelf nog meester worden in het kunstig competent begeleiden van mijn leerlingen. Maar ik wil vandaag toch al graag een lans breken voor iedereen die zijn nek uitsteekt om ons DKO op te schonen en te versterken. Want de vraag zal misschien gesteld worden straks: gaan we dan het kind met het badwater weggooien? Nee, dat doen we niet! We verversen alleen het water, zodat het kind niet gaat stinken, maar meer gaat blinken. Dat is de verdienste van enkelingen. Van Erik Schrooten en Luk Bosman, het team dat ze rond zich hebben verzameld. Van enkele directeurs die mee op de kar gesprongen zijn en die de moed hebben gehad om van onder uit leerplannen op te maken. Leerplannen die dadelijk aan u zullen worden voorgesteld. Maar een fris DKO is ook de verdienste van u die vandaag komt kijken op welke manier hij of zij geïnspireerd kan geraken om op zijn of haar beurt moedig te zijn in de klas.